Affeyle beni Ya Rabbim

AFFEYLE BENİ ALLAH’IM…

Havf ve reca bir arada bu gece…
Ve tüm benliğimi yiyip bitirmekte….
Diğer gecelerden daha derin ve uzun bu gece…

Kırıldım, dağıldım…
Yetmedi benliğimde kayboldum….
Gözyaşlarımı hükümsüzce peşin sıra döktüm…
Ama yine de kendimi tatmin edemedim…

Bilmiyordum Allah’ım…
Bilmiyordum, bilseydim yapmazdım…
Bilseydim sana bu denli kafa tutmazdım….

Korkuyorum Allah’ım…
Korkuyorum işte bende böyle tüm titrekliğimle…
Ve günahlarım aklıma her geldikçe…

Nasıl oldu da yanılgıya düştüm ben….
Nasıl oldu da beni var edeni unuttum ben….
Ve nasıl oldu da ruhumu şeytana teslim ettim ben…

Sen hatırlamasaydın beni,
Sen hatırlatmasaydın kendini….
Ben böyle devam edip gidecektim…
Ve de insaf bilmezliklerde kaybolacaktım…

Ey Rabbim!…
Bana yeni bir kapı açtığın için…
Unuttuğum en değerli şeyleri bana tekrar hatırlattığın için…
Şeytanın bacağını kırmam da bana yardım ettiğin için…
Bana yeniden hayatta olma sebebimi hatırlattığın için…
Gözyaşlarım adedince şükür sana….
Hamd-ı senalar sana…

Ey Sevdiğim!….
İzin ver, aşkınla muhatap olayım…
İzin ver, yüreğimi aşkınla yakayım….
İzin ver, yalnız anlımla değil…
Bütün varlığımla sana secde edeyim….
Ve izin ver
Tüm ruhum ve bedenimle ismini zikredeyim…

Acizim Allah’ım, dayanağım sadece sensin…
Bu buruk ve mahçupluktan kırılan sözlerimi bir tek sen kabul eylersin…

Beni bir tek sen affeylersin…

Ne olursun…
Rahmet eyle bana Allah’ım…
Rahmet eyle…

Bir de, bir de…

Affeyle beni Allah’ım….
Affeyle…

YAZAN: HURİYE ÖZDEMİR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir